Dag 3 Chomutov - Špindlerův Mlýn (317 km)

Vanmorgen vertrokken we met een voorzichtig zonnetje dat precies niet goed wist of het wilde blijven. Terwijl we verder reden, schoof de bewolking langzaam dichter en zakte de temperatuur mee naar beneden. De voorspelde stortbuien bleven gelukkig uit, al kregen we in het laatste uur nog een zachte, bijna beleefde regenbui over ons heen. 

De route zelf was helaas minder vriendelijk. Oorspronkelijk stond er een keurige 275 km gepland, maar zoals de teller nu bewijst, is dat uitgelopen tot een 317 km. Tsjechië lijkt momenteel één grote werf, en het vervelende is dat ze nauwelijks omleidingen voorzien. Je krijgt gewoon een bordje: “Over 2 km doodlopende weg.” En dan mag je het zelf uitzoeken. Resultaat: heel wat extra kilometers.  

Alsof dat nog niet genoeg was, stuurde de route ons ook nog over een typische “kappellekesbaan”, midden in het spitsuur. Van het ene kerkje naar het andere, tegen maximaal 50 km per uur. En telkens we een spooroverweg naderden, kwam er, hoe kan het ook anders, net een trein aan. Het schoot voor geen meter op.

Dan maar uitkijken naar een verfrissing in de  HELL’S MINE BIKERS’ CAVE. Een echte aanrader volgens de brochure. Je kon met je motor door een grot rijden tot vlak een een bar. Enkel toegankelijk voor motards. Je kan het al raden zeker? Bleek dat de hel vandaag gesloten was. 

Gelukkig veranderde alles toen het verkeer dunner werd en het landschap opener en mooier. Hoe dichter we bij het skigebied van Špindlerův Mlýn kwamen, hoe meer het tempo weer omhoog mocht. De zin om te rijden kwam terug, alsof de motor zelf opgelucht ademhaalde. Rond 18 uur parkeerden we eindelijk, moe maar voldaan.

Nu eerst iets eten, misschien nog even de benen strekken en dan uitrusten. Morgen staat er een rondrit door het Reuzengebergte op het programma. De koffers mogen voor één keer op de kamer blijven, want we slapen hier nog een nachtje. Een kleine luxe na een dag vol omwegen, regen en onverwachte avonturen — precies zoals een motortrip hoort te zijn.