Dag 9: Bad Bramstedt - Thuis 532 km

De laatste loodjes. Gepakt en gezakt vertrokken we onder een zwaargrijs wolkendek dat hier en daar een verdwaalde druppel losliet — maar gelukkig bleef het bij wat gespetter, zeker vergeleken met de stortbui van gisteren.

Al snel na vertrek belandden we op de snelweg, die het decor zou vormen voor de rest van de rit. Helaas diende de eerste file zich al snel aan. Gelukkig zijn we op twee wielen een pak wendbaarder, dus slalommen tussen de stilstaande auto’s bespaarde ons flink wat tijd.

Tot na de middag liep alles gesmeerd.

We hadden een korte tankstop ingepland, maar dat draaide bijna op een fiasco uit. Het tankstation bij Venlo was afgesloten. Wilfried reed intussen op z’n allerlaatste dampen, en ook Maurice begon zichtbaar nerveus te worden.  Jacky daarentegen had nergens last van — die heeft gelukkig de grootste tank van het gezelschap. 😉

We besloten de snelweg te verlaten in de hoop ergens een benzinestation te vinden, en jawel: missie geslaagd. Daar namen we ook afscheid van elkaar. Maurice was als eerste thuis, Yvonne en Wilfried bereikten hun B&B als tweede, en ikzelf reed om 15u45 mijn oprit in Achel op.

Thuis! Moe, met zadelpijn, maar voldaan en dankbaar voor een fantastische reis.